Stoepstengels en rijstetafels

Merijn is dol op lekker eten en snoepen. Gelukkig hebben we ´m toen ie nog koemelkallergie had veel rijstewafels en soepstengels gegeven. Die vind ie nog steeds lekker. En omdat Ingmar deze nu ook krijgt, is hij vaak ook wel te verleiden tot deze tussendoortjes in plaats van koekjes. Merijn noemt ze stoepstengels en rijstetafels.

Woensdag gingen we met mijn collega Rinske en haar twee kinderen Jikke en Taeke naar een overdekte speeltuin. Jikke en Merijn schelen een kleine twee maanden en zijn bijna 2,5 jaar, Taeke en Ingmar schelen net drie weken en zijn bijna 10 maanden. Merijn vond op de heenweg dat we voor Taeke een prinses moesten zoeken. Tja, daar is ie toch nog wat jong voor.

In het buitenspeelgebied ging Merijn helemaal uit z´n dak. Er bleek een enorme gave glijbaan te zijn, net zo één als in het zwembad, met een bocht, maar dan wat kleiner. En maar gillen tijdens het glijden dat ie er aan kwam: ik komt er aan! Verder bleek maar weer eens wat een klauteraar Merijn is. Zonder problemen klom ie tien treden hoog in het klimrek, hoger dan dat ik met m´n armen kon. Voordat ik ´m kon opvangen, moest ik dus eerst zorgen dat ie een treetje naar beneden kwam.

Gisteren heeft ie heerlijk bij opa en oma dierentuin in het nieuwe huis gespeeld. Veel van mijn oude speelgoed kwam tevoorschijn en hij bleek helemaal weg te zijn van mijn meubeltjes voor het poppenhuis en bijbehorende playmobilpoppetjes en diertjes. Toen we gisteravond met een slapende Merijn en Ingmar terugreden en in de veronderstelling waren dat ze nu allebei echt sliepen, reden we bij een stoplicht in Utrecht weg omdat ie groen was. Uit het niets kwam er ineens een opmerking van de achterbank: Daar gaan we! En daar gingen we.

Moet niet ......

Merijn zit af en toe in ´nee´-fase. Wil niet tandenpoetsen, moet niet schone luier, moet niet poep, wil niet in bad, wil niet uit bad. Het schijnt er bij te horen, maar een aantal uren lang alleen maar ´nee´ en ´ik wil niet´is af en toe redelijk vermoeiend. Gelukkig maakt Merijn veel goed door liedjes te zingen. Hij heeft ondertussen een heel repertoir: poesje mauw, hondje waf, zwarte piet wiedewiedewiet, sinterklaasje in de bonnebonnebonne, in de maneschijn, zagen zagen wiedewiedewagen. Ook tellen doet ie al en dat doet ie heel consequent: een, tlee, dlie, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien. De vier bestaat niet en de ´r´ ook niet.

Gisteren gingen we naar de dokter en dat was een hele belevenis voor hem. Het was zo spannend dat ie er van in z´n broek poepte. Van tevoren nog even z´n luier gecheckt en toen was er nog niks aan de hand. Het enige wat Merijn moest doen was z´n buik laten zien aan de dokter, omdat hier al een week of twee rare uitslag op zit. En op ´t moment dat de dokter z´n buik bekijkt ruik ik ´t: een poepbroek. We krijgen hormoonzalf voorgeschreven om de vicieuze cirkel van eczeem, allergie en uitslag op z´n benen en buik even te doorbreken. Daarna moeten we binnenkort testen met aardbei of dat de veroorzaker van de uitslag op z´n buik was. En ´s avonds heel enthousiast aan papa vertellen dat ie naar de dokter was geweest. Alsof het helemaal niet spannend was....

´s Middags was alles al weer helemaal goed. We gingen met z´n drieën op de fiets naar de Torteltuin, waar ook Marja met Suzanne en Julian waren. Suzanne en Merijn moesten even weer aan elkaar wennen, maar naarmate de middag vorderde ging het steeds beter. Samen spelen in het huisje, samen zitten aan een tafeltje. En op de terugweg samen liedjes zingen. Gezellig hoor, twee van die kletskousen.

De pokkekraam

Merijn is een grote tv-liefhebber. Het liefst zou ie de hele dag filmpjes kijken van Bert & Ernie, Bobbie-est (Ernst, Bobbie en de rest), Nijntje, Dribbel en Sesamstraat. Maar dat doen we natuurlijk niet. Voor wat meer afwisseling had ik laatst - een en al nostalgie natuurlijk - de dvd van de Poppenkraam en Peppi&Kokki gekocht. Vol verwachting de Poppenkraam opgezet, maar na een paar minuten komt Merijn naar me toe: wil niet pokkenkraam kijken. Nou ja, dan zetten we de pokkenkraam toch uit?

Ondertussen wil Merijn ook steeds op vakantie. Naar Parijs! Opa en oma hadden ´m geleerd dat wij met de Pasen op vakantie naar Parijs waren. Toen ik ´m vervolgens vroeg wat ie dan in Parijs wilde doen, was het antwoord - en het enige juiste ook: ETEN! Hij kan niet vroeg genoeg leren dat je vooral naar Parijs gaat om lekker te eten. Want dat doen wij met de BUHKS, onze eetclub, ook.

Af en toe wordt Merijn in zijn slaap verrast door een droom of nachtmerrie. Alhoewel het eerder een middagmerrie is, want tot nu toe komen ze vooral tijdens zijn middagslaapje. Dan wordt ie ineens heel hard huilend wakker. Ik er op een keer naar toe en terwijl ik m´n armen om hem heen sla, vraagt ie aan mij: Mama, mag ik tafel af? Ja hoor, je mag van tafel af. Ga nu maar weer slapen. En vervolgens zich weer omdraaien en verder slapen. Een wonderlijk brein, zo´n peuterbrein.

Grote drama´s zijn op dit moment tandenpoetsen en haren uitspoelen. Hij blijft maar bijten op de tandenborstel, waardoor we niet goed kunnen poetsen. Om toch het poetsen voor elkaar te krijgen, moeten we ´m soms even stevig vasthouden en daar is ie volledig niet van gediend. Haren uitspoelen in bad, daar wordt ie ondertussen hysterisch van. Misschien toch maar eens op zoek naar zo´n petje om geen water in z´n ogen te krijgen. Als we nu al een poging doen om z´n haren uit te spoelen, hangt ie al met z´n natte lijf buiten het bad.

Het plassen gaat wel steeds beter. Hij snapt hoe hij moet plassen, kan het alleen nog niet van te voren zelf aangeven. Maar als we ´m op ´t potje zetten, komen er in ieder geval druppels, soms een straaltje en laatst op de grote wc een hele lange grote straal. En maar proberen om z´n piemeltje naar beneden te houden. Al die plasjes worden beloond met een mooie sticker op de tekening die in de badkamer hangt. Tja, je moet ´t toch een beetje leuk maken.

In bad vindt Merijn ´t af en toe erg interessant om z´n eigen piemeltje en die van Ingmar te bestuderen (= af en toe even aan trekken om te zien of ie er dan af valt). Vanochtend deed ie een grote ontdekking toen ik onder de douche stond en hij even kwam kijken. Met een grote verbaasde blik: Mama heeft geen piemel! Tja, leg dat maar eens uit om 7 uur ´s ochtends.

Ondertussen is het heerlijk weer geworden in Nederland, dus tijd om de zandbak en het zwembadje weer eens te gebruiken. Hierbij het resultaat op de foto.