Merijn is zo goed als hersteld van de waterpokken en mag dus naar het zomerfeest van Spikkels. Hij heeft er altijd wat moeite mee om af te wijken van het normale crechepatroon en vindt alles maar indrukwekkend. Totdat ie, samen met Robin, eendjes mag vangen met een magneetje in een bad met water. Daar wordt ie zo enthousiast van dat ie acuut z´n sokken uit doet en bijna het water in stapt.
Ook de hoempapamuziek doet veel goed. Hij loopt heerlijk rond te swingen. Verder nog goed gesprongen op het springkussen en apekooi gedaan. Dat soort dingen zijn aan Merijn wel besteed. Hoe fysieker, hoe beter.
Merijn heeft de waterpokken. Twee weken er voor heeft ie met Harris gespeeld die waterpokken had. Maar omdat ie de hele winter al geen waterpokken op de creche had gekregen, dachten we dat ie ook nu er aan zou ontsnappen. Niets bleek minder waar. Waar ie maandag nog maar een beperkt aantal stippen had, werden dat er dinsdag een heleboel. Omdat Merijn pas maandagavond bij opa en oma vandaan kwam, moesten we ter plekke wat gaan regelen voor dinsdag en donderdag, want het is onze laatste week voor de vakantie en we kunnen weinig schuiven met afspraken. Gelukkig zijn opa en oma Houten bereid om Merijn op te vangen. En Ingmar er bij, want die heeft ´t vanaf dinsdagochtend ook.
Dinsdagavond en nacht is een drama. Binnen en buiten is het 30 graden en Merijn wordt ´s avonds wakker van de jeuk. Daar kunnen we helaas niet al te veel aan doen. We proberen nog of ie bij ons op de kamer wil slapen, maar hij ligt maar te draaien, want er zitten veel waterpokken bij z´n billen die enorm jeuken. Tegen enen valt ie eindelijk in slaap. De volgende ochtend is een deel al aan het wegtrekken en tegen de vrijdag is er nauwelijks een vlek meer te zien.
Merijn fietst. Het heeft even geduurd, maar nu heeft ie de smaak te pakken. Voor z´n tweede verjaardag, ondertussen toch vijf maanden geleden, heeft ie een mooie fiets gekregen. Fantastisch vond ie het, vooral om er op te zitten. Maar fietsen ho maar. Diverse keren gingen we oefenen, z´n voeten vasthouden en meedraaien. Een zere rug kregen we er van.
Maar meneer wilde het liefst als een koning op de fiets zitten en geduwd worden. Tot we een paar weken geleden een driewieler van de buren konden lenen waarvan de trappers meedraaien als je de driewieler duwt. Ook daarvan wilde Merijn eerst niets weten. Lopen met de voeten ging toch veel sneller. Maar daarna ging het snel. En ineens zagen we hem fietsen vorige week. Eerst een paar kleine trapjes, maar al snel wat langere stukjes. Nu moeten we ´m af en toe een zetje geven om over kleine hobbeltjes heen te komen, maar hij fietst nu helemaal zelf (met zijwieltjes). We hebben nog geen fietsfoto kunnen maken, wel een foto van Merijn die z´n fiets schoonpoetst. Want dat hoort er ook bij natuurlijk. Papa maakt z´n auto schoon, Merijn z´n fiets en loopauto.
Merijn is zo goed als hersteld van de waterpokken en mag dus naar het zomerfeest van Spikkels. Hij heeft er altijd wat moeite mee om af te wijken van het normale crechepatroon en vindt alles maar indrukwekkend. Totdat ie, samen met Robin, eendjes mag vangen met een magneetje in een bad met water. Daar wordt ie zo enthousiast van dat ie acuut z´n sokken uit doet en bijna het water in stapt.
