Omdat Merijn inmiddels ruim drie jaar is, begint het enigszins tijd te worden voor wat zindelijkheidstraining. Al tijden hebben we een potje, gaat ie af en toe uit zichzelf naar de wc, maar hij kon de laatste weken ook met de meest stevige poepbroeken rondlopen zonder een kik te geven. Wij hebben onze hoop nu gevestigd op de komende weken met mooi weer. En dat blijkt geen valse hoop. Nu Merijn een aantal keren in z´n nakie heeft rondgelopen vanwege het warme weer, gaat ie uit zichzelf naar het potje dat we in de tuin hebben staan. Dan komt er een schreeuw: Mama, ik moet plassen. Nou, snel naar het potje dan. En dan komt er dus een echte plas. Maar zodra we er een luier omheen doen, wordt ie lui en plast ie met het grootste gemak in weer in de luier. Wij duimen dat het komende weken nog veel mooi weer blijft. Een goeie manier om Merijn veel in z´n blootje te laten lopen en hiermee in z´n hersens in te prenten dat je plassen nu eenmaal op het potje doet. Duimen maar......
De ergste hooikoortsaanvallen zijn inmiddels een beetje voorbij. Merijn heeft oogdruppels gekregen om de ergste jeuk tegen te gaan. Af en toe ´s avonds in bad wil ook helpen om de boel een beetje op te klaren. Dus dat doen we nu wat vaker dan in de winter.
Arme Merijn, net drie jaar en nu al vreselijke last van hooikoorts. Hij lijkt z´n vader wel, die kan ook zo vreselijk niezen en snuffen vanwege de jeuk aan de ogen en in de neus. Tja, hij heeft het dan ook van geen vreemde. Van z´n vader dus. Alhoewel ook bij mij in de familie wel iets van luchtwegaandoeningen zit (bronchitis, astma en hooikoorts), heb ik er zelf geen last van maar wellicht via de genen toch wat overgebracht. In ieder geval, Merijn heeft dus bij tijd en wijle enorme opgezette oogjes. Steeds weer waarschuwen we dat ie maar beter niet in z´n ogen kan wrijven. Zijn antwoord is dan: Ik doe alleen maar even de slaap uit m'n ogen. Best lastig voor een peuter van drie om te snappen wat hooikoorts is. 'Ik ben toch niet ziek'. Nee, maar af en toe ziet het er wel ellendig uit. Ik krijg al tranen in m'n ogen als ik naar die tranende oogjes kijk. Het mooie weer is enerzijds lastig voor hooikoortspatienten, met alles wat groeit en bloeit. Anderzijds is er nu wel gelegenheid om het zwembadje op te zetten en dat biedt dan weer wat verlichting.
Op weg naar Ruth en Bas zitten we wat te kletsen. Merijn vraagt of hij straks met het schaaltje met het dekseltje mag. En wij dus maar niet snappen waar hij het over heeft. Wat is er met een schaaltje en een dekseltje bij Ruth en Bas waar wij niks van af weten? Hebben ze hem de vorige keer stiekem koekjes gevoerd? Maar dat blijkt niet het geval. ´Die voor die vissen´ is het antwoord. Oh, Merijn bedoelt de doos met vissenvoer. Grote verbazing bij ons, want het is inmiddels een half jaar geleden dat we met de kinderen bij Ruth en Bas zijn geweest. Suze was toen net geboren, het was mooi weer en Merijn kon het niet laten om steeds bij de vissen te gaan kijken. En hij mocht dus met Bas de vissen voeren. Suze heeft destijds wat minder indruk gemaakt dan de vissen geloof ik. Inmiddels heeft ie dat goedgemaakt door ´s avonds te roepen dat hij wel bij Suze op de kamer wilde slapen. Lekker jong.
En Merijn kan al heel goed stofzuigen. Zittend op de stofzuiger wordt de hele tuin gezogen. Dat konden we wel gebruiken, want Nina, onze Russische schoonmaakster, stofzuigt alleen binnen.
Omdat Merijn inmiddels ruim drie jaar is, begint het enigszins tijd te worden voor wat zindelijkheidstraining. Al tijden hebben we een potje, gaat ie af en toe uit zichzelf naar de wc, maar hij kon de laatste weken ook met de meest stevige poepbroeken rondlopen zonder een kik te geven. Wij hebben onze hoop nu gevestigd op de komende weken met mooi weer. En dat blijkt geen valse hoop. Nu Merijn een aantal keren in z´n nakie heeft rondgelopen vanwege het warme weer, gaat ie uit zichzelf naar het potje dat we in de tuin hebben staan. Dan komt er een schreeuw: Mama, ik moet plassen. Nou, snel naar het potje dan. En dan komt er dus een echte plas. Maar zodra we er een luier omheen doen, wordt ie lui en plast ie met het grootste gemak in weer in de luier. Wij duimen dat het komende weken nog veel mooi weer blijft. Een goeie manier om Merijn veel in z´n blootje te laten lopen en hiermee in z´n hersens in te prenten dat je plassen nu eenmaal op het potje doet. Duimen maar......
