Op Valentijnsdag vertel ik Merijn uitgebreid over wat nu precies Valentijnsdag is en dat je dan bijvoorbeeld een kaartje naar iemand kunt sturen die je leuk vindt, zonder daar je naam onder te zetten. Merijn vindt het een reuzeinteressant verhaal.
Nog geen dag later ligt er een heuse Valentijnskaart voor Merijn in de bus, met de tekst: ik heb je al zo lang niet gezien. Zullen we weer eens afspreken? Liefs Valentijn. Met daaronder: je kent me al je hele leven en ik woon in Utrecht. Je had het gezicht van Merijn moeten zien toen ik de kaart voorlas (hij kan inmiddels prima zelf lezen, maar handgeschreven tekst van een andere zevenjarige is toch nog wat lastig). Uiterste verbazing in eerste instantie, daarna volledige herkenning: dat is van Robin!
