Schuitje varen

Met Marja, Suzanne en Julian spraken we af in De Kleine Dom, de superspeeltuin in de stad. Voor de laatste keer voer vandaag het motorbootje van de beheerder en wij mochten mee. Met nog drie andere ouders en kinderen hebben we, samen met Han, de schipper, een rondtocht door de grachten gemaakt. De kinderen in knaloranje zwemvesten. Bijzonder hoe de wereld er anders uitziet vanaf het water. En Merijn vond het prachtig. Suzanne en hij keken de ogen uit, overal eendjes en andere bootjes. En zwaaien naar de mensen aan de kant. Een erg gezellig en geslaagd ochtendje.

Testkind

Met Merijn hoef je je nooit te vervelen. Bij alles wat hij beetpakt zie je z´n hersentjes rondtollen: wat kan ik hier nou mee doen? Kan ik er wat aftrekken? Waar kan ik het opzetten/inzetten, kan het ook kapot? Kortom: hoe werkt het nou eigenlijk? Zelf de rolluiken bij opa en oma opendoen, plassen in het bakje dat onder het zitje van de loopauto zit, achterstevoren op de fiets gaan zitten en proberen te fietsen, klimmen in de boekenkast, alles moet worden uitgeprobeerd.

Een vindingrijk kind zullen we maar zeggen, om het positief te houden. Wie weet schuilt er wel een uitvinder in hem. Al voor z´n eerste jaar werden de juffies op de creche af en toe gek van hem. Waren ze Merijn weer kwijt omdat hij zich verstopt had in het keukenblokje. Volgens de fabrikant zou dit helemaal niet kunnen, maar ja, ze hadden Merijn niet als testkind gebruikt. Toch maar es een keertje zoeken bij speelgoedfabrikanten of ze nog op zoek zijn naar inventieve kinderen die hun speelgoed komen testen. Het zou echt wat voor Merijn zijn!

Ik ga jou zo missen

Merijn is dol op alle opa´s en oma´s. Afgelopen werd een hoop vakantieafwezigheid gecompenseerd. Eerst drie dagen logeren bij opa en oma dierentuin. Groot feest want lekker fietsen, naar het strand (plas water met wat zand), dieren kijken en op de zolder spelen. Opa en oma kregen het voor elkaar om Merijn ook voor z´n poep op de wc te krijgen en sindsdien doet ie dat prima op eigen initiatief. En zonder vragen om stickers en kadootjes, waarmee we ´m in eerste instantie wel zo ver kregen om ook op het potje te poepen.

Woensdag kwamen opa en oma Houten weer terug van vakantie. ´s Avonds kwamen ze even een hapje eten. Toen ze na de koffie op het punt stonden om weg te gaan begon Merijn ineens met z´n onderlip te trillen en zei, bijna in tranen : maar als jullie weggaan, dan ga ik jullie zo missen. Grappig hoe een kind ineens snapt wat ´missen´ is. De dag er voor had ik ´m namelijk verteld, toen ie net terug was van z´n andere logeerpartij, dat ik ´m zo gemist had. Vervolgens vroeg ik of hij mij ook gemist had. Nee hoor. Dat was niet het geval geweest. Tja.

Op de foto´s is ons bezoek aan Britta en Johannes en Jakob te zien. Een superspeeltuin met zand en water in de buurt maakte het voor Merijn tot een heerlijke middag. Ook de houten auto´s en vrachtwagens van Jakob bleken een groot succes. Helaas is Merijn z´n interesse voor kleine babietjes niet zo heel groot (behalve voor Wessel dan, dat is echt z´n vriendje). Erg gewillig om met Ingmar en Jakob op de foto te gaan was hij dan ook niet. Helaas. We hebben het echt geprobeerd.