Op de foto

Het is weer schoolfototijd, dus ook Merijn mag er weer aan geloven. In het verleden was het nooit zo´n succes. We hebben eigenlijk nog geen één leuke school/crechefoto van Merijn. Hij vindt namelijk de fotograaf over het algemeen een beetje eng en blijft vervolgens heel boos of angstig kijken. Maar dit jaar bleek het anders. Hij gaat tenslotte ook al weer een tijdje naar school en is wat minder gevoelig geworden voor nieuwe dingen. Bovendien bleek de fotograaf een goeie truc te hebben. Vol enthousiasme vertelde Merijn uit zichzelf dat ie op de foto was geweest: ´en weet je wat de meneer toen zei: ´Merijn lachpatat´. Hij lag er zelf helemaal van in een deuk. Nou ja, als het helpt voor een leuke foto, dan vinden wij het natuurlijk ook erg grappig.

Weer naar school

Het nieuwe schooljaar is begonnen. Merijn zit sinds maandag bij een nieuwe juf in een nieuwe groep. Volgens hemzelf zit hij in groep 2, officieel is het groep 1/2 en zit ie in principe twee jaar in deze groep om eerst groep 1 en daarna groep 2 te doen. Hij vindt zijn juf gelukkig leuk en ook de kinderen uit zijn klas. De helft kent ie van vorig jaar, de andere helft is nieuw (en ouder, want echte groep tweeërs). Wij dachten nog dat ie z´n oude juffen misschien wel zou gaan missen, maar daar is gelukkig helemaal geen sprake van. Deze eerste week veel formulieren meegekregen: ´Mama, ik heb belangrijke formulieren voor je´ en een compleet schema met alle festiviteiten, activiteiten, schoolavonden, studiedagen en vakanties. We kunnen weer aan het plannen.

Sinds we terug zijn vakantie fietst Merijn op een grotere fiets. Zijn 12-inch fiets is gretig overgenomen door z´n kleine broer en Merijn fietst lustig op een 16-inch. We zijn afgelopen weekend zelfs al naar het Oude Dorp gefietst en via opa en oma die daar in de buurt wonen weer terug, toch zo´n kleine 6 km in totaal. Driehonderd meter voor we thuis waren was de concentratie ineens op en viel ie ineens van z´n fiets, maar gelukkig geen grote schrammen.

Water en zand

Merijn is dol op wild spelen, het liefst met water en zand. Hij kon tijdens de vakantie zijn hart ophalen. Op de eerste camping was een heuse zand-waterbak (4x5m) met een pomp/waterbaanconstructie waarmee je water met een pomp omhoog kon pompen.

Vervolgens had je een schepbak waarmee je water overhevelde naar een aflopende baan en tot slot een waterrad om het water weer in een andere bak te krijgen. Als die bak vol was, stroomde het de zandbak in en zo krijg je dus modder!

De tweede camping lag aan het meer van Genève en had een privé zandstrand. Ook hier dus weer lekker kliederen. En zwemmen dus in het meer. Merijn was overigens de enige van ons vieren. Wij vonden het allemaal veel te koud, maar Merijn moest en zou zwemmen. Gelukkig kan ie zich tegenwoordig met alleen bandjes om behoorlijk goed redden. En omdat het zo koud was bleef het zwemmen beperkt tot één keer het water inlopen, even rondspartelen en er weer uit. Ik was blij dat hij deze keer geen rare fratsen uithaalde, ik stond namelijk stand by in mijn bikini.

Naar de markt

Blijkbaar had de juf op school gevraagd aan iedereen om thuis na te vragen waar hij of zij naar toe zou gaan op vakantie. Dus toen Merijn daar naar vroeg antwoordde ik: als het mooi weer is gaan we naar Denemarken en als het slecht is gaan we naar Zwitserland. Nou, Merijn wilde wel naar Zwitserland en Ingmar wel naar Denemarken. Dat wordt dus kiezen.

Een dag later vroeg ik aan Merijn of hij nog op school had verteld waar we naar toe gingen op vakantie. ´Ja, naar de markt´, was het antwoord. ´Naar de markt? Bedoelde je niet Denemarken?´ ´Nou, die dene was ik even vergeten te vertellen´. Kortom, wij gaan op vakantie naar de markt dit jaar.

Beren en muizen

Hilversum - 16 juli 2008 Het gebruik van nieuwe media op basisscholen is dit jaar fors toegenomen. Dit blijkt uit het jaarlijkse onderzoek van Schooltv naar het mediagebruik op scholen. Behalve dat er Schooltv-programma's worden bekeken, blijken steeds meer scholen gebruik te maken van educatieve websites als Teleblik, Kennisnet en de Schooltv-beeldbank. Maakte vorig jaar nog 15 procent van de scholen gebruik van programma's via internet, dit jaar is dat gestegen naar 26 procent. Op bijna de helft van de scholen wordt in groep 8 dagelijks gebruik gemaakt van internet. Op 91 procent van alle scholen wordt gebruik gemaakt van Schooltv en wekelijks kijken er circa een miljoen leerlingen naar.

Ook wij merken het gebruik van nieuwe media op school. Elke woensdag kijkt de klas naar Schooltv waarvan ook Flip de Beer bekend is, de beer die op vele scholen ook lijfelijk wordt ingezet om weekendjes bij de kinderen te gaan logeren. En dan de computer. We wisten wel dat er in Merijn´s klas een computer staat, dus het was te verwachten dat ie daar wel eens achter zit. Pas vorige week hebben we zelf de Barbapapawebsite maar eens opgezocht om samen met hem te computeren. Stomverbaasd waren we toen hij de muis pakte en zonder problemen aan het klikken ging. Na één keer voordoen wist ie precies waar hij welk spelletje moest zoeken. En dat zonder een woord te kunnen lezen.

Schoolreisjes

Een drukke periode op school voor Merijn: vier weken geleden schoolfeest met een groot springfestijn: tien minuten touwjtespringen, waarbij de kinderen gesponsord werden om geld te verdienen voor het adoptiekindje van de school Fabiola.

Drie weken geleden met de hele klas naar de kinderboerderij in Kamerik. Opa Houten was door de juf gevraagd om mee te gaan als begeleider/autorijder en zo ging hij op stap met drie kleine jongetjes achter in de auto. Wie er het meest van heeft genoten, dat laten we maar in het midden. Het was in ieder geval een groot succes. Aan de hand van het boekje ´Wie heeft er op mijn kop gepoept´over een klein molletje die op z´n kop gepoept is en gaat onderzoeken welk dier dat heeft gedaan, gingen de kinderen alle dieren op de boerderij bekijken.

En gisteren voor het eerst op schoolreisje. Alle kleuters van groep 1 en 2 gingen in drie bussen naar Putten, naar een speelbos. Merijn had er vooraf erg veel zin. Want ze gingen dieren bekijken en dan lekker spelen. Ontroerend om te zien hoe achteloos hij bij het afscheid naar me zwaaide, zo van: kijk mij eens groot zijn. Toch een verschil met een paar kinderen die net een paar weken geleden op school begonnen waren en nu al zonder ouders op schoolreis gaan. Uiteindelijk bleken er geen dieren te zien in het bos (het was namelijk een speelbos, gek als je je als dier daar zou vertonen), maar het was erg leuk geweest met een speurtocht en lekker spelen. Helemaal zwart kwam ie terug.

Tot slot gaat Merijn na de zomer al weer naar een andere groep met een andere juf. Gelukkig gaan er veel bekende kinderen met hem mee. Hij gaat naar groep 1/2. In eerste instantie als groep 1 kind, maar mocht in de loop van het jaar blijken dat het hartstikke goed gaat, dan bestaat er ook nog de mogelijkheid om langzamerhand groep 2 kind te worden en dan na volgend jaar al naar groep 3 te gaan. Aan z´n hersens ligt het volgens de juffen niet, maar we moeten eerst maar eens zien hoe het tegen die tijd met z´n zitvlees is. Want dat is wel echt nodig om goed te kunnen leren lezen en schrijven.

Oude meneer van de engelen

Merijn vertelt in één van zijn fantasierijke momenten dat de oude meneer die bij de engelen vandaan komt heeft gezegd dat BJ zijn zoon is. Even dacht ik dat er op de openbare school waar Merijn op zit christelijke verhalen werden verteld - op zich niks mee overigens - maar al snel kreeg het verhaal voor mij een andere wending, toen Merijn een paar uur later zei dat hij zojuist de oude meneer die bij de engelen vandaan komt in de auto zag rijden en dat die bij ons om de hoek woont. Het is namelijk de vader van BJ (uitgesproken op z´n engels: biedjee) en BJ is een nieuw jongetje in Merijn zijn klas en zijn vader komt uit Engeland en is dus Engels.

Feestje in de speeltuin

Ter ere van Harris´vierde verjaardag gingen we naar zijn feestje in Leiden. Dat bleek in de speeltuin vlakbij hun huis. Een prachtige afgesloten speeltuin met ook nog eens een grote binnenruimte, voldoende mogelijkheden om zowel binnen als buiten een leuk feestje te houden. Merijn en Ingmar hebben zich prima vermaakt en heerlijk gespeeld op alle speeltoestellen. Ook de jarige job had het prima naar zijn zin met al zijn vele speelmaatjes, kadootjes en speeltoestellen.

Merijn is altijd wel in voor een nieuwe uitdaging en ging helemaal voor dat ene toestel dat eigenlijk bedoeld is voor kinderen vanaf een jaar of 8. Zie foto, waar hij ook nog eens op het toestel staat. Niels hangt aan de andere kant om de vaart er in te houden.

Openbaar vervoer

Omdat Niels de hele auto vol had met Ingmar en ons oude speelhuisje voor Wessel besloot ik samen met Merijn met het openbaar vervoer naar Vijfhuizen te gaan. En dat bleek een hele reis. Eerst samen op de fiets naar Houten Centraal, waar we met een tussenstop bij mijn nichtje Sasja en haar man Geert en de kinderen nog even op housewarming gingen. Toen de stoptrein naar Utrecht. En daar op het perron, drie minuten voordat de trein naar Schiphol zou komen, begon het: Merijn zei dat hij moest plassen, maar dat hij het nog wel kon ophouden. Dus daar vertrouwde ik in eerste instantie toch maar op. Afgeleid met een zakje chips die hij op de housewarming gekregen had, vertrokken we van Utrecht Centraal naar Schiphol. En Merijn kletste honderduit. Mama, ik zie een koe, Mama, waarom is dat een koe, waarom rijden daar auto´s, Mama, ik zie boten, waarom varen daar boten, waarom, waarom, waarom.

De voorlaatste stop bij Zuid WTC bleek ineens dat Merijn toch nodiger naar de wc moest dan gedacht. Snel op zoek naar een wc in de trein, maar dat blijkt tegenwoordig een behoorlijke uitdaging met een jongetje die maar naast me staat te dribbelen omdat ie zo nodig moet. Geen wc te vinden, dus Merijn had een beetje natte broek. Gelukkig konden we op Schiphol gelijk de wc inrennen en was hij direct van de hoogste nood af. Nu op zoek naar de juiste bus, de Zuidtangent, van Schiphol naar Haarlem. Een supermoderne bus, met keurige aankondiging van elke volgende halte. Merijn had het binnen twee minuten voor elkaar om al op het stopknopje te drukken, waar hij dus niet op had mogen drukken. Maar hij had geluk, er moest toch iemand uit. Het valt nog niet mee voor hem om de hele tijd stil te zitten en niet op onderzoek uit te gaan in een omgeving met allemaal spannende onderdelen.

Uiteindelijk stapten we keurig op tijd uit in Vijfhuizen en waren we met vijf minuten lopen bij M´lein, Huub en Wessel, waar Niels en Huub de klimtoren al in elkaar hadden gezet. Al met al waren we toch ruim twee uur onderweg geweest om met het openbaar vervoer in Houten te komen en dat is toch ruim twee keer zo lang als met de auto. Maar Merijn vond het weer een fantastische ervaring.

Junglekamer

Er is wat tijd overheen gegaan, maar het resultaat is erg leuk geworden. Merijn heeft sinds kort een junglekamer. De muur op zijn kamer hadden we vooraf al groen laten schilderen, maar nu zitten er ook jungledieren op. Een olifant, een aap, een leeuw en een grote boom. Alleen de blaadjes aan de boom moeten nog. Het idee deed ik op via www.inke.nl, de uitvoering heb ik zelf gedaan samen met Niels. Te beginnen met plaatjes beamen op behang. Dan de stukken behang netjes uitknippen en vervolgens met behanglijm opplakken. Et voila: een junglekamer. Leuk dekbed er bij en een stoffen groen blad van 1,5 bij 1 meter als overkapping boven zijn bed en klaar is kees.

Klimmen, klauteren, schommelen

Wat is er leuker dan een middag in de speeltuin in Tegelen met Arthur, Carmen en Ingmar? Nou, weinig eigenlijk. Zie de foto´s voor Merijn in zijn element!

Groen gras

Merijn is een beetje verkouden op het moment. Het zou ook een stukje hooikoorts kunnen zijn. Daar zijn we nog niet helemaal uit. Hij zelf wel. Zijn opmerking vanochtend: het gras is zooooo groen dat ik er allergisch voor ben.

Poppetjes tekenen

Merijn heeft een nieuwe ontwikkeling doorgemaakt. Van krassen is ie nu toegegaan naar daadwerkelijk tekenen. Gisteren zagen we de eerste bewijzen van twee koppoters (een hoofd waarin als het ware het lijf is opgenomen. Ofwel een hoofd met armen en benen, zonder lijf). Twee rondjes werden langzamerhand hoofden. Het bleken de hoofden van Marja en Jeroen, onze oude buren, te zijn. Jeroen kreeg kort haar en oorbellen ingetekend en Marja lang haar (rechtomhoog) en drie armen, waarvan één arm in de zij en één arm met vingers. Hij kon er een heel verhaal bij vertellen wat alles precies was.

Merijn fietst!

We hadden al een aantal keren geoefend met Merijn met fietsen zonder wieltjes en dat ging al best goed. Helaas was het er niet echt van gekomen om het afgelopen twee weken even goed door te zetten, dus we hadden al het gevoel dat we weer van voren af aan konden beginnen. Maar niets bleek minder waar - en dan blijkt hoe makkelijk je een kind ook kunt onderschatten - Merijn stapte op z´n fiets, kreeg een klein zetje van Niels en hopla, daar fietste hij zelfstandig.

Ook vanavond hebben we weer geoefend en dat ging weer hartstikke goed. We moeten nog wat meer aandacht besteden aan het opstappen (nu nog liefst met een zetje van papa) en het remmen (met z´n voeten, lekker slepen op de punten van z´n schoenen), maar rechtuit, de bocht om en mensen en obstakels ontwijken gaan al helemaal prima. Hoera, weer een mijlpaal.

Vindingrijk of strontirritant?

Stel je voor: een tijdsbestek van nog geen twee uur waarin je oudste zoon met zijn broertje op een prachtige zonnige middag thuis is en aan het spelen is geslagen in de tuin. Je denkt zelf even lekker een half uurtje achterover te kunnen hangen, maar wat gebeurt er dan.....

Allereerst een overzicht van datgene wat er beschikbaar is in de omgeving van Merijn, om een indruk te krijgen van de beschikbare mogelijkheden:
- klimtoren met glijbaan
- afgesloten zandbak, overigens niet voor niks afgesloten
- klein zandgat onderaan de glijbaan
- parasol
- zwembad met water
- een emmertje
- potje om in te plassen
- broertje Ingmar

Wat gebeurt er zoal? Je zou het zelf niet verzinnen, vindingrijk is het in ieder geval te noemen, voor mij als moeder betekent het continu een oogje in het zeil, want Merijn (overigens samen met Ingmar) verzint werkelijk de gekste dingen:
- zand uit het kleine zandgat graven om tegen het glas van de garagedeur aan te gooien
- met de emmer over het zand op het glas van de garagedeur heenwrijven zodat er krassen op komen
- zand uit het kleine zandgat graven om in het zwembad te gooien
- de inhoud van het zwembad over alle planten heen gooien
- de inhoud van het zwembad met een gieter over Ingmar heengieten
- water uit het zwembad in het zandgat bij de glijbaan gooien om modder te maken
- de modder hieruit op de glijbaan gooien
- en dan met blote billen van de glijbaan glijden
- vervolgens het zwembad leeggooien en als dak voor de klimtoren gebruiken
- de parasol omlaag draaien
- als dit niet lukt aan de parasol hangen
- de inhoud van het potje waar Ingmar net op geplast heeft aan de zonnebloemplantjes geven
- met z´n net met zonnebrand ingesmeerde rug en billen tegen de ruit aan gaan staan

Ondertussen heeft hij samen met Ingmar de grootste lol. En dat is super om te zien. Maar een ieder die denkt dat het heerlijk rustig is om een spelend jongetje van het kaliber ´Merijn´ in de tuin te hebben spelen, die moet ik helaas teleurstellen.

Kinderboerderij

We hadden al maanden het gevoel dat Merijn ´s nachts wel zindelijk was. Alleen had hij ´s ochtends af en toe toch nog een natte luier. En omdat we gingen trouwen, op vakantie en verhuizen vonden we het eigenlijk wel prima. Eerst maar eens dat allemaal achter de rug, daarna een tijdje wennen op school en dan zouden we wel eens verder kijken. Ik had Merijn al een paar keer gevraagd of hij in z´n slaap geplast had of dat hij al wakker was. ´Ja, net op de trap´, was een aantal keren het antwoord. Kortom: meneer was gewoon wat lui en had geen zin om naar de wc te gaan en plaste dus gewoon lekker in z´n luier. Tot afgelopen vrijdag:

Met een bladzijde met drie rondjes en een getekende kinderboerderij probeerden we hem te motiveren om drie nachtjes zonder luier te slapen. En als hij dan drie nachten z´n bed zou droog houden, dan mocht hij met mij naar de kinderboerderij. De eerste avond twijfelden we nog of we hem om 11 uur moesten wakker maken om nog even te plassen, maar we besloten het maar zo te laten. Schoon beddegoed lag al wel klaar voor het geval dat. Maar... dat bleek niet nodig. De volgende ochtend ging hij keurig zelf naar de wc. En hij bedacht zelfs dat hij nog niet ging doortrekken omdat de rest allemaal nog lag te slapen. Hij wilde geen herrie maken. Hoe bedenkt ie het! Nacht twee en nacht drie gingen ook helemaal goed dus maandagavond, toen hij terugkwam van opa en oma was dan ook de eerste vraag: gaan we nu naar de kinderboerderij? Nee, helaas. Maar om de pret niet al te lang uit te stellen ben ik dinsdag wat vroeger naar huis gegaan en heb ik ´m van de BSO gehaald om vervolgens samen naar de kinderboerderij te gaan. Geweldig vond ie het, om eens een keer één op één aandacht te krijgen. Zonder strubbelingen een heerlijk uurtje quality time. Dan merk je dat dat er af en toe toch bij inschiet als je er twee hebt rondlopen.

Ook nu het stickers plakken weer voorbij is gaat het helemaal goed met de zindelijkheid. Een grote opsteker voor hem. En op naar de volgende fase voor ons: hem leren z´n eigen billen af te vegen. En dat valt nog niet mee: met veel te korte armpjes op een veel te hoge wc met een wc-rol op veel te grote afstand. Daar moeten we nog maar eens een list voor gaan verzinnen.

Flip

Eindelijk is het mysterie opgelost. Een paar weken geleden vertelde Merijn dat Flip bij Nina was. Daarop reageerde Ingmar dat Flip niet bij Nina was, maar dat Flip in zijn groep op de creche zat. Ik had de naam Flip van allebei nog niet eerder gehoord, dus twijfelde ik aan Ingmar´s reactie, het kon net zo goed een reactie zijn om Merijn dwars te zitten. Een lange welles-nietes-discussie volgde tussen de twee jongens, waarop ik op een gegeven moment aangaf dat ze er nu allebei over moesten ophouden. Dat ging ongeveer een uur goed. En toen begon Ingmar weer: Flip zit in mijn groep.

En ineens, in twee dagen tijd, kennen we twee Flips. Gisteren op de creche hadden we 10-minutengesprek. In het praatformulier stond aangegeven met wie Ingmar het meest optrok in de groep: Flip en Jasmijn. Erg grappig dat Flip dus echt blijkt te bestaan. En toen Niels vanmiddag Merijn uit school haalde bleek ook de Flip in Merijn z´n klas te bestaan. Alleen is Flip geen jongetje, maar Flip is een beer die elk weekend bij een ander kindje uit de klas gaat logeren. Dit weekend logeert Flip dus bij Merijn. Sipperdeflip!

Dat is de beloving

Merijn is bezig zijn eigen wil te ontwikkelen. Waar we een standaard ochtendritueel hebben (wakker worden, ontbijten, aankleden, als er tijd is nog even kort een filmpje kijken (zodat ik ook even rustig kan douchen en aankleden) en dan schoenen en jas aan en naar school), probeert hij elke dag wel om het ´ritueel´ om te gooien en zijn eigen voorkeuren naar voren te brengen. ´Als we dan eerst een boterham eten, dan wil ik daarna een filmpje kijken en dan wil ik nog niet aankleden. Dat is de afspreking.´ Merijn is nogal bezig met afspreken en beloven, alleen vergeet hij nog wel eens dat je daar twee partijen voor nodig hebt. De andere partij gaat - helaas voor hem - meestal niet altijd akkoord met zijn ´beloving´. Want om 8.20 gaat de eerste bel op school en om 8.30 uur wordt Merijn geacht op tijd in de klas te zitten.

Het grappige is dat hij met Ingmar geen belovingen en afsprekingen doet. Die slaat ie gewoon op z´n hoofd als ie z´n zin niet krijgt. En dan spreek ik dus af (in m´n eentje) dat hij dat niet meer moet doen. Bijgaand bewijs dat ie ook heel lief kan zijn voor z´n broertje.

De Beer is los

Afgelopen vrijdag had Merijn zijn eerste voorstelling op school. Met alle kleuters uit zijn groep speelden ze ´Muis zoekt een huis´. We hadden al doorgekregen dat Merijn beer zou spelen, hij moest bruine kleren aan op de dag van de voorstelling, maar verder wisten we niks. ´s Ochtends in de klas kreeg hij een muts met bereoren. Van schminken wilde hij niks weten. Gelukkig wilde het jongetje dat de andere beer speelde dat ook niet, dus: twee ongeschminkte beren.

En toen begon de voorstelling. Wij hoopten natuurlijk heel hard dat ie leuk mee zou doen, maar daar was in eerste instantie geen sprake van. Bij het eerste liedje dat ze gingen zingen bleef Merijn aan z´n knuffelbeertje snuffelen. Toen alle dieren uit het toneelstuk naar hun respectievelijke huisjes/holen moesten kruipen bleef Merijn gewoon op de plek zitten waar hij zat. Met hem trouwens nog drie jongetjes. Maar ja, dat zitten verveelde hem al snel dus draaide hij zich op z´n buik, languit liggend met z´n voeten naar het publiek en z´n hoofd naar achteren, waar zijn klasgenoten druk bezig waren met in hun huisje/hol te zitten: daar was de actie. En toen ineens.... als een speer kroop hij op handen en voeten naar zijn berenhol en zat hij samen met Dean keurig voor beer te spelen.

Bij het tweede liedje begon ie enthousiast mee te zingen en toen ie vervolgens als beer het kleine muisje moest wegjagen deed ie dat met zo´n volle overtuiging, dat iedereen er om moest lachen. Kortom: meneer doet geen kunstjes op bestelling, maar eenmaal gewend deed ie zijn ding en ging het hartstikke goed. We komen graag nog een keer kijken!

Eerste skiles

Merijn heeft een hekel aan leren en proberen. Dat bleek al een paar keer eerder met leren fietsen of het leren bouwen van een boerderij met de duplo. En dat bleek ook zeer duidelijk bij zijn eerste skilessen, tijdens onze eerste skivakantie in Oostenrijk afgelopen week. Op zondag zag hij een jongetje op ski´s en dat wilde hij ook wel. Kat in ´t bakkie dachten wij dus. Maar niets bleek minder waar. Weliswaar vond hij zijn skipak bijzonder gaaf en ook toen we skischoenen met hem gingen passen en hij zijn eigen ski´s in handen kreeg glinsterenden z´n oogjes ontzettend. Maar toen bleek dat hij tijdens de skiles alleen maar op zij mocht stappen, naar beneden moest glijden en moest proberen te remmen (de pizzapunt) was hij het al snel zat (zie de foto voor een zeer ongemotiveerde Merijn). Hij had in z´n hoofd dat ie lekker in de sneeuw zou kunnen raggen (met en zonder ski´s). Zo´n klein weitje waar geen enkele snelheid te behalen viel was duidelijk te min voor ´m. Toen de tweede ochtend ook nog eens erg koud en sneeuwerig bleek hield hij het al snel voor gezien.

Nog één keer kregen we ´m bij ons thuis van een wat grotere helling af, maar toen was de lol al voorbij. Hij wilde gewoon lekker glijen, niks pizzapunten. En dat was dus de voorwaarde om de grotere piste op te mogen. Helaas voor Merijn werd ie ook nog ziek dus de rest van de skilessen is ie niet meer geweest. Een dag later zagen wij al een heleboel kleintjes de grotere piste afkomen. Wat zou hij het leuk hebben gevonden om dat ook te kunnen. Maar ja, als je niet wilt leren en proberen, dan lukt ´t dus niet. En hoe we dat - ook bij andere activiteiten - over de bühne gaan krijgen bij hem, daar zijn wij nog niet uit. Goeie tips? Van harte welkom.

Gelukkig vond ie sleeën en sneeuwpoppen, sneeuwschildpadden en sneeuwbankjes bouwen en rollebollen in de sneeuw wel erg leuk, dus uiteindelijk werd het een prima weekje, vooral toen we ook nog een keer in het zwembad belanden. Verder veel geknuffeld met Wessel en Isa. Niet dat die daar altijd van gediend waren, maar het was aardig bedoeld.