Lekker op de trekker

Vanwege het koude weer in januari besloten we in overleg met Merijn om zijn kinderfeestje uit te stellen tot maart/april. Maar vanaf eind januari begint Merijn al te vragen wanneer we nu eindelijk zijn feestje gaan vieren.  We kunnen het rekken tot half maart. 

Ik had een leuk uitje bedacht naar een klimbos in Ermelo, maar bij nader inzien bleek je hier met jongere kinderen maar maximaal een uur te mogen klimmen. Beetje kort gezien de reistijd er naar toe. Merijn zelf wilde het liefst naar een speelparadijs, maar dat zagen wij niet zitten. Toen moest het maar een bezoek aan de boer worden. Een bezoek dat hij al een aantal keer tijdens een ander feestje heeft gebracht. Eén van de feestgangers bleek er zelfs al voor de 8e keer te komen. Maar...dat mocht de pret allemaal niet drukken. 

Niels bleek helaas niet in staat mee te gaan. Vanwege een verrekking in z'n nek zat hij zwaar onder de medicijnen thuis. Gelukkig bleek opa bereid mee te gaan. Verder konden we een grote auto lenen, zodat alle kinderen die Merijn graag mee wilde ook mee konden. Eerst eten we cakejes thuis en pakt Merijn z'n kadootjes uit. En dan....op naar boer Leo. We zijn bijna een half uur te vroeg, maar dat hindert niet. De kinderen kunnen eerst een half uur uitrazen in het speelparadijs van de boer in de schuur. Daarna is de ergste overenergie er wel uit en kunnen ze met volle aandacht mee met de rondleiding over de boerderij: koeien melken, de lama's voeren, op een grote stier zitten, trekker rijden, de koeien voeren en tot slot knuffelen met konijnen en cavia's. De kinderen vermaken zich prima, zelfs als het een beetje begint te regenen.  

Daarna terug naar huis, frietjes eten en alle kinderen weer naar huis brengen. Merijn heeft een grote voorkeur voor het thuisbrengen van iedereen. Maar we gaan nog maar eens evalueren of wij dat zelf nou wel zo handig vinden :-) Merijn is in ieder geval tevreden over zijn feestje. Ons is in ieder geval duidelijk dat we geen feestje meer kunnen organiseren zonder hem er bij te betrekken. Hij heeft zeer duidelijke ideeën over wat wel en wat vooral niet! 

Publiek

Merijn heeft voorstelling op school en heeft bij de juf aangegeven dat hij graag Gargamel van de smurfen wil zijn. Totdat ze gaan repeteren. Dan blijkt het een rol te zijn met behoorlijk wat tekst. 's Avonds vertelt ie dat ie nu geen Gargamel meer is omdat hij daarvoor teveel tekst moest onthouden. Ik vraag wat hij nu dan gaat doen: ik ben publiek, is het antwoord. En wat moet je dan doen? Niks. Of hij het vervelend vindt dat hij nu geen Gargamel meer is? Nee hoor, publiek zijn is veel makkelijker. Op de toneelacademie zal ie waarschijnlijk niet terecht gaan komen op deze manier. Wat een geluk dat ie dat zelf ook niet wil. 

Op bezoek bij Valentijn

Na de Valentijnskaart van Robin maken we snel een afspraak om met Robin, Marja en Jeroen bij te kletsen. De kinderen (en wij) hebben elkaar inmiddels al ruim 1,5 jaar niet gezien, dus we zijn erg benieuwd hoeveel herinneringen er nog zijn. Er is een kans dat ze elkaar niets te melden hebben en de hele avond bij ons blijven hangen. 

De eerste twee minuten moeten ze even aan elkaar snuffelen en worden de oh's en ah's uitgewisseld over hoe groot en anders ze geworden zijn. Dan gaan ze naar boven om met de Playmobil te spelen en horen we ze niet meer. 

Verliefdheid is er zeker niet bij Merijn, wel een enorm gevoel van vertrouwdheid. En dat is natuurlijk ook niet zo gek. De eerste vier jaar van hun leven hebben Merijn en Robin elkaar bijna dagelijks gezien en zoveel met elkaar gedeeld. Erg leuk om te zien hoe makkelijk ze dat nu ook weer oppakken. Alsof er geen drie jaar zonder elkaar voorbij is gegaan.

Overigens blijkt Robin een groot geheim te hebben over Merijn, wat ze alleen aan goede vrienden van Marja en Jeroen heeft verteld (hoe gemeen dat zij het aan Marja en Jeroen hebben doorverteld en Marja en Jeroen aan ons:-). In het speelhuisje tegenover ons oude huis zegt ze vroeger met Merijn gezoend te hebben. Tja, wellicht zit er een kern van waarheid in. Het kan ook zijn dat Merijn werkelijk van niets weet. Wij vermoeden dat laatste. 

Naar Robin

Valentijnskaart

Op Valentijnsdag vertel ik Merijn uitgebreid over wat nu precies Valentijnsdag is en dat je dan bijvoorbeeld een kaartje naar iemand kunt sturen die je leuk vindt, zonder daar je naam onder te zetten. Merijn vindt het een reuzeinteressant verhaal. 

Nog geen dag later ligt er een heuse Valentijnskaart voor Merijn in de bus, met de tekst: ik heb je al zo lang niet gezien. Zullen we weer eens afspreken? Liefs Valentijn. Met daaronder: je kent me al je hele leven en ik woon in Utrecht. Je had het gezicht van Merijn moeten zien toen ik de kaart voorlas (hij kan inmiddels prima zelf lezen, maar handgeschreven tekst van een andere zevenjarige is toch nog wat lastig). Uiterste verbazing in eerste instantie, daarna volledige herkenning: dat is van Robin!

Feestjes

Het is een feestelijk maandje, januari. Merijn is natuurlijk zelf jarig in deze maand, maar met hem ook een aantal vriendjes. En zo heeft hij op z'n verjaardag zelf een feestje van een vriendje, twee weken later weer één en nog een week later de derde. En dat is precies de reden waarom we Merijn's feestje dit jaar even uitstellen tot begin maart. In de tussentijd maakt ie er zelf wel een feestje van door van z'n verjaardagscentjes een Nintendo DS te kopen. Als een kind zo blij met de rode Super Mario Bros versie.

Inmiddels zijn we af van het idee dat het feestje van Merijn bij een indoorspeelparadijs moet. Dat wilde hij erg graag, maar vonden wij niet zo'n fijn plan. In plaats daarvan wilde hij dan wel een apenfeest thuis. Maar na een junglefeest thuis vorig jaar met tien redelijk uitgelaten kinderen en een buitentemperatuur van -10 graden zien we dat even niet zo zitten. Gelukkig hebben we inmiddels een ander alternatief bedacht, dat zowel Merijn als wij leuk vinden. Nu alleen nog mooi weer in maart...

Ziek, een beetje ziek

Ingmar heeft het goede voorbeeld gegeven met een week ziek zijn. En dat ziet Merijn ook wel zitten. Een week later op maandagavond is het zover. Met hoge koorts verdwijnt hij z'n bed in. De hele nacht is het zweten, zweten. Gelukkig heeft ie de volgende ochtend wel zin om even te douchen, naar school is nog niet echt een optie dus hij mag een dagje naar opa en oma. Dat vindt ie wel prima. Een beetje hangerig is ie die dag wel, maar echt ziek eigenlijk ook niet meer. Maar ja, ook als je een beetje ziek bent, mag je die dag zelf bepalen waar je zin in hebt. Dat had ie net geleerd van Ingmar. Dus hij kiest voor lekker filmpjes kijken en computerspelletjes doen.

Hij heeft al helemaal in z'n hoofd dat woensdag ook zo'n dagje wordt. Niet naar school, niet naar tennisles. Maar wat een wrede ouders: we vinden dat ie woensdag wel weer gewoon naar school kan. Hij probeert ons 'avonds nog een keer ons over te halen: zullen we nog even temperaturen? Helaas, de wijzer blijft staan op 36,9. Ook de volgende ochtend komen we niet verder dan 37. Maar, zegt ie, ik heb nog wel een beetje hoofdpijn. Daar krijgt ie dan een paracetamol voor. En dan, hup naar school. Uiteindelijk gaat het prima op school en ook de tennisles wordt weer met veel plezier gevolgd. Ieder kind heeft recht op heel af en toe een dagje semiziek zijn. Maar twee dagen....da's net te veel voor een moeder die ook nog boodschappen moet doen en rustig een kopje koffie met zichzelf wil drinken....

7 jaar

En voor we het weten ben je zeven jaar verder en hebben we een zevenjarige zoon. Vanaf nu gaat Merijn naar de binken, een speciale groep op de BSO voor kinderen van 7 tot 8. Net te jong voor het jeugdhonk, net te groot voor de kleuters.

Op z'n verjaardag mag hij trakteren in de klas. Z'n kinderfeestje volgt wat later, ergens in maart. Er zijn zoveel vriendjes eind december/januari jarig, dat de weekenden vol zitten met feestjes. Zelfs op z'n eigen verjaardag heeft hij een feestje van een vriendje.

's Avonds gaan we met z'n vieren een hapje eten, maar tegen zevenen Merijn valt om van de slaap (en alle spanning) dat we het toetje laten zitten en de jongens snel naar bed brengen. Het was weer een enerverende dag.

Kerst en Oud & Nieuw

Kerst betekent voor Merijn dit jaar dat ie voor het eerst van z'n leven naar een kerkdienst gaat. Met M'lein en Wessel gaan we naar de kinderkerstdienst. Een mooie ervaring. Vol ijver probeert hij mee te lezen en te neuriën met de liedjes. En hij luistert aandachtig naar het kerstverhaal van de pastoor. We hebben de laatste tijd regelmatig gesprekken gehad over geloven en God en het Kerstverhaal kent hij ook. Wij vinden het nog best ingewikkeld om uit te leggen hoe het nu allemaal in elkaar steekt. Met Jezus en Maria en Jozef, maar dat Jozef niet de vader is. En dat je in God kunt geloven, maar dat er ook mensen zijn die in Allah geloven of Boeddha aanbidden. Voor hem is het niet meer dan logisch: de één gelooft in dit, de ander in dat.

Verder is de Kerstvakantie vooral sleeën, schaatsen, spelen en lekker eten. Oud & Nieuw betekent voor hem nog niet zo veel. Behalve dan dat hij die nacht bij ons de kamer slaapt, omdat Simone en Gerrit op zijn kamer slapen. Verder mogen de kinderen wat sterretjes vasthouden in de tuin. En dan is het alweer nieuwjaar. Merijn slaapt volledig door al het vuurwerk om 12 uur heen. De volgende ochtend wordt ie pas tegen half 8 wakker, ook heel schappelijk. Pas tegen half negen zit ie aan het ontbijt. Dat is nog eens wat anders dan een paar jaar geleden, toen hij al rond half zes weer bij de pinken was. Het wordt elk jaar relaxter...

Tennistoernooi

Oudjaarsochtend is er een tennistoernooi voor de jeugd. Niels gaat mee en scheidsrechtert uiteindelijk de hele ochtend. De kinderen spelen op een kwart veld, het is echt bedoeld als kennismaking met 'partijtjes spelen'.

In tegenstelling tot het schaatsen vindt Merijn het tennissen nog wel lastig. Je moet eerst behoorlijk wat techniek onder de knie hebben en wat balgevoel krijgen voordat het wat leuker wordt. Gelukkig weet hij één van de drie partijtjes te winnen, goed voor z'n zelfvertrouwen. En alle kinderen krijgen een medaille, dus ook dat is een mooie opsteker.

Schaatspret

Tussen Kerst en Oud & Nieuw gaan we met z'n vieren een schaatscursus doen. Merijn en Ingmar zitten samen in een kindergroep van 5-7 jaar, die op de binnenbaan schaatst. Daar wordt de boel al snel opgedeeld. Vanaf dag twee mag Merijn ook op de buitenbaan. Supertrots schaatst hij rond en zwaait naar ons als wij voorbij rijden.

Na de laatste dag cursus blijven we nog even op de schaatsbaan. Na de dweilpauze kunnen we dan nog even wat vrij schaatsen. Merijn gaat als een speer. In de tijd dat Ingmar één rondje schaatst, schaatst hij er twee. Ook de schaatsleraar heeft Merijn goed kunnen inschatten. Op z'n diploma staat: snel, sneller, snelst. En snel gaat ie zeker. Volgend jaar wil ie nog wel een keer op cursus.

Sneeuwpret

De dag voor de kerstvakantie begint het weer te sneeuwen en de sneeuw blijft de hele vakantie liggen. Dat is feest: we sleeën bijna elke dag. Vooral de heuvel bij de school is favoriet, daar kun je echt joekelig hard naar beneden.

Kerst op school

Na Sinterklaas verandert de klas al snel in een kerstlandschap. De leerkrachten hebben precies 1,5 week om het Kerstrepertoire er 'door heen te jassen'. Met als hoogtepunt: het kerstdiner op de donderdag voor de kerstvakantie.

Bij Merijn in de klas houden ze een modeshow van alle kinderen in hun mooiste kerstkleren. De meiden lopen te pronken, de jongens enigszins lacherig omdat ze het toch een beetje gek vinden om zich zo te presenteren. Een kerstkoortje van ouders komt het gebeuren nog wat muzikaal opvrolijken. Merijn heeft zijn bord wel vier keer volgeschept....Blijkbaar hadden de papa's en mama's weer lekkere dingen gemaakt. De 30 fruitspiesjes die ik voor Merijn's klas had gemaakt zijn in ieder geval helemaal opgegaan.

Lezen

We wisten al wel dat Merijn al wel wat kon lezen en in de klas voorop loopt samen met één ander klasgenootje. Ook met Sinterklaas had hij al een aantal gedichten zelf voorgelezen. Maar eigenlijk hadden we 'm nog nooit echt uit zichzelf horen lezen. Totdat ie ineens een boek pakt en aan tafel hardop begint te lezen. Het is nog enigszins ééntonig en de punten en komma's hoor je nog niet zo duidelijk. Maar wat leuk! Heel aandachtig leest hij alle woorden. Als het onbekend woorden zijn spelt ie eerst nog een paar letters, maar bij veel worden herkent ie direct wat er staat en gaat het zonder haperen. Een nieuwe mijlpaal.

De sint brengt kadootjes

's Middags gaan we eerst naar een Sintvoorstelling in Kasteel de Haar. Daarna komen de opa's en oma's en staat er ineens een tas met kadootjes voor de deur. Merijn kan voor het eerst de gedichten lezen en doet dat vol verve. Het meest blij is hij met de Beyblade die hij krijgt (een soort ijzeren tol), maar ook de Legoboot en het brandweerstation vallen goed in de smaak.

Piet en z'n vrienden

Het is weer tijd voor Sinterklaas. Merijn is al weken in de weer met zelfgeschreven verlanglijstjes. Het komen tot een shortlist blijkt nog niet zo gemakkelijk. Want als je in de Playmobilgids en de Legogids gaat kijken, is er op elke pagina wel iets wat hij graag wil hebben. Uiteindelijk komt hij tot een lijst met zes dingen. Daar kan Sint wat mee!

De ochtend voordat Sinterklaas op school komt stuitert Merijn door het huis. Anderhalve week geleden was dat precies hetzelfde, toen die ochtend de schoenkadootjes op school opengemaakt mochten worden. Wat dat betreft is het maar goed dat de oude man zometeen weer naar Spanje vertrekt.

Spannend in de zin van eng vindt Merijn het niet, wel zorgt het hele Sintgebeuren voor het nodige enthousiasme en vroeg wakker zijn. Het Sinterklaasjournaal is dit jaar ook helemaal heilig. Als we een keer niet om 17.40 uur thuis zijn, wordt er direct gevraagd of er ook 'uitzending vermist' gekeken mag worden. En dat mag natuurlijk. Alhoewel de kinderen op school ook de herhaling kijken met z'n allen de volgende dag. Tijdens het schoen zetten wordt er in ieder geval naar hartelust gezongen. En, wonder boven wonder, want Merijn is niet altijd snel tevreden, is hij zelfs blij met een klein leesboekje.

Vanochtend kwam de Sint dus aan op school. Met een golfkarretje deze keer. Merijn is als Piet verkleed en loopt apetrots rond in z'n pakkie. Met z'n vrienden maakt ie er een groot feest van.

Serieuze piet

Als ie al één van de officiële pieten zou mogen worden, dan zou hij zeker Serieuze Piet of Plechtige Piet gaan heten.

Nou ja, drie tellen na deze foto staat er wel weer een grijns op z'n gezicht. We zouden 't er ook op kunnen gooien dat hij het gewoon niet zo leuk vindt om te poseren voor de camera. En daarin lijkt ie precies op z'n moeder, die staat liever achter de camera dan ervoor.

Ik zou willen dat opa ziek wordt

Wij gaan een paar dagen naar Parijs en dus passen de opa's en oma's op Merijn en Ingmar. Merijn vindt het prima als wij eenmaal weg zijn, maar in de aanloop naar ons vertrek meldt ie meerdere malen dat ie het niet leuk vindt dat we weggaan. Hij heeft er zelfs een oplossing voor bedacht: 'Ik zou wel willen dat opa ziek wordt, want dan kunnen opa en oma niet komen en dan moeten jullie thuisblijven bij ons'.

Gelukkig had opa een goede oplossing voor ons: als hij ziek zou zijn, zou hij gewoon meekomen en hier in huis ziek in bed gaan liggen. Tja, die opa is niet voor één gat te vangen.... En Merijn heeft een paar prima dagen gehad terwijl wij weg waren. Dus wij trekken ons er niet al te veel van aan. Wel hebben we 'm even duidelijk gemaakt dat het niet zo aardig is om iemand ziek te wensen.

4-0!

Met opa naar de wedstrijd FC Utrecht-NEC, dat is een bijzondere aangelegenheid. Want kom maar eens aan kaartjes als je geen seizoenskaart hebt. Gelukkig biedt de judoclub de mogelijkheid om kaartjes te bestellen tegen een leuk tarief. En aangezien wij niet zo van de voetbal zijn en een weekend naar Parijs zijn, lijkt het een goed plan om Merijn samen met Hugo naar de wedstrijd te laten gaan. Het resultaat: 4-0 voor Utrecht en twee verkleumde mannen. Maar Merijn vond het helemaal geweldig en komt met enthousiaste verhalen thuis over dat er in de laatste minuut zelfs nog gescoord werd.

Brief voor Sinterklaas

We gaan naar de intocht van Sinterklaas in Utrecht. Merijn bedenkt dat hij Sinterklaas wel een brief wil schrijven en die aan 'm wil geven. De tekst: 'Liefu Sinterklaas. Ik vind het lief dat u in Neederlant bent. Liefs van Merijn.'

En dat dus helemaal zelf geschreven. Hier en daar een spelfoutje, maar eigenlijk niet noemenswaardig voor een jochie dat pas drie maanden in groep drie zit en net een beetje officieel leert lezen en schrijven.

Het ontmoeten van Sinterklaas ging even niet lukken deze keer, maar één van de Pieten was zeer bereidwillig om Merijn's brief te lezen en hij beloofde de brief zelf aan Sinterklaas te geven.