Giraffe aaien

Op het feestje van tante Rietje zit Merijn de hele middag in de zandbak. Het is heerlijk weer, dus voor Merijn is er dan niets leukers dan spelen met zand. Demijees (Damian,4 en Jason, bijna 7) zijn er ook. Die grote jongens vindt ie wel interessant, maar echt spelen gebeurt pas als we bij oma in de schuur gaan eten met z´n allen en de jongens met elkaar lopen te dollen in het schuurtje van tante Rietje.

Het weekend met Marjolein en Huub is groot feest. Op de heenweg loopt Merijn zo te dollen met Ingmar dat die de slappe lach krijgt, in een hoestbui schiet en daarvan moet overgeven. Als we door enorme file bij de AC in ´t Harde stranden, krijgt Merijn een zonnebril bij zijn kindermenu en mag ie op de motor zitten.

Zaterdagochtend begint helaas iets minder. Vroeg in de ochtend gaat Merijn voor de eerste keer over z'n nek. Daarna zit ie als een vaatdoek op de bank. Als we 'm vragen of ie nog even wil slapen, gaat ie zelf naar boven om weer in z'n bed te liggen. Maar een kwartier later is ie weer beneden: ik moet spugen! En flatsj, daar gaat ie nog een keer. Daarna kijkt ie een stuk vrolijker uit z'n ogen. Blijkbaar heeft er iets dwars gezeten en is het nu weg. Tijd om naar de dierentuin te gaan.

Merijn heeft maar twee doelen:de olifanten en de giraffen. Bij elk dier wat we vooraf bezoeken komt na 1,5 minuut de vraag: gaan we nu naar de olifanten en de giraffen? Tja, toen besloten we eerst maar naar de olifanten te gaan. Daarna bezochten we de kinderboerderij. Merijn durfde voor het eerst de geitjes en de ezel te aaien. Hiervoor riep ie dat altijd wel, maar dichtbij gekomen was 't altijd huilen. Daarna weer de vraag: gaan we nu naar de giraffen? Dus maar snel naar de giraffen. Die stonden op de goeie hoogte, waardoor Merijn ook de giraffe kon aaien. En dat mocht iedereen weten: opa, oma, Natasja, de buren.