Schaatsen bij het kasteel

Nu het een paar dagen aan het vriezen is, is het hoog tijd om Merijn te laten kennismaken met natuurijs. Nu het ijs bij het kasteeltje Schonauwen bevroren is, is dat een piece of cake: 100 meter lopen en we zijn er. We beginnen op enkele ijzers, maar dat is nog net een beetje teveel gevraagd. Merijn wordt er narrig van en zet z´n hakken in het zand/ijs. Dan toch maar op de dubbele ijzertjes. Dat gaat een stuk beter. Merijn heeft één probleem: hij wil iets altijd gelijk kunnen en dan moet het ook gelijk hard. En dat lukt dus niet met schaatsen.

Inmiddels lukt het om hem bij te brengen dat als je elke dag even oefent, dat het steeds een beetje beter gaat. En dat blijkt het clou te zijn. Na de eerste keer vraagt ie zelf wanneer we weer gaan schaatsen. En inderdaad, de tweede keer gaat het gelijk een stuk beter. Het lukt hem zelfs om op de schaats de slee te trekken met Wessel er in.