Schaatsen tussen de treinen

Een van de weinige musea dat open is met de Kerstdagen is het spoorwegmuseum in Utrecht. Het museum is speciaal voor de Kerst gezellig aangekleed met allerlei kraampjes en een heuse schaatsbaan. En zo komt het dat wij een paar rondjes op het ijs schaatsen. Het gaat al stukken beter dan vorig jaar, toen Merijn voor het eerst op de schaatsen stond. Inmiddels heeft ie van de zomer ook al een paar keer geskate. De slag begint er een beetje in te komen. Naast het feit dat het erg stevig staat, is het natuurlijk ook erg stoer om op echte ijshockeyschaatsen te mogen schaatsen.

Door de hoepel

Vlak voor Kerst oefenen de kinderen op de BSO voor een kerstvoorstelling. Alle ouders mogen komen kijken. Merijn is, samen met Ingmar en een aantal andere jongens, leeuw. Ze doen een leeuwenact in het circus en mogen door een gewone hoepel en door een 'vuur'hoepel springen. Merijn is echt een voorbeeldige leeuw en volgt alle aanwijzingen zonder problemen op.

Kerstdiner op school is....

met z'n allen aan één lange tafel zitten, kerstliedjes zingen en lekkere warme en koude hapjes eten die door de ouders zijn klaargemaakt. Voor de feestelijkheid een gezellig bloesje aan. Toppunt van de avond was echter: op de slee naar school. 's Middags had het al goed gesneeuwd, waardoor op de fiets naar school zelfs geen optie meer was.

Vol verwachting ....

klopt zijn hart.

Merijn kan echt niet wachten tot Sinterklaas bij ons thuis kadootjes komt brengen. Om te voorkomen dat we vanaf 2 uur 's middags zitten te wachten, gaan we nog even een boodschap doen totdat de opa's en oma's komen. Als die er eenmaal zijn is het wachten tot het donker wordt. Merijn gaat een aantal keren op de uitkijk staan om te kijken of hij misschien zwarte pieten in de tuin ziet. Wij moeten nog even zorgen dat Sinterklaas alle kadootjes bij de deur kan neerzetten, dus de oma's houden de jongetjes even bezig. .

En dan is het tegen half zes en wordt er op het raam geklopt. Maar niet bij de achterdeur, zoals vorig jaar. Nu wordt er op de bel gedrukt bij de voordeur. Vol verwachting rent Merijn naar de voordeur en spiekt door het glas. Hoera, er staat een grote zak met kadootjes. Het is feest! Merijn krijgt een Pluk-van-de Pettefletspel, een paraplu en strijkkralen. En samen met Ingmar krijgt hij een racebaan en de playmobil ark met heel veel dieren. Moe maar zeer voldaan gaat Merijn daarna slapen. Met de ark naast z'n bed.

Sint op school

Voor Merijn is Sinterklaas op school één groot feest. Verkleed als zwarte piet gaat hij naar school. Eerst even in de klas verzamelen en de zelfgemaakte muts opzetten. Daarna met z'n allen naar buiten om Sint op te wachten. Vol verwachting zingt hij samen met alle andere kinderen. En ja hoor, daar komt Sinterklaas aan. Niet via het fietspad, zoals te doen gebruikelijk, maar via de hoofdin/uitgang van de school. Had Sinterklaas iedereen mooi gefopt!

Merijn zit tijdens de sinterklaassessie voor de jongste groepen vooraan. Samen met z'n vriendje Ronald blijft ie geen minuut stil zitten. Met zijn hele klas zingen ze een liedje voor Sinterklaas. Maar iets alleen zingen of een tekening aan Sinterklaas geven, dat vindt ie nog net niet leuk genoeg. Gelukkig is zijn vriendje Ronald voor de duvel niet bang, dus die neemt de honneurs waar.

Terug in de klas is het tijd voor een kadootje. De pieten brengen twee volle zakken. Want het is zeker geen klein kadootje wat de kinderen uit zijn klas krijgen: een heuse knikkerbaan. En de losse onderdelen blijken bij thuiskomst ook nog eens te passen op de knikkerbaan van Ingmar. Nu kunnen ze een nog grotere baan bouwen.

Sint Maarten, de meisjes hebben staarten

De koeien hebben rokjes aan, daar komt Sint Maarten aan.

Op 11 november lopen Merijn en Ingmar mee met de Sint Maarten optocht in de wijk. Met ruim 70 kinderen wandelen we met lampions een rondje om het kasteeltje. Daarna wat drinken en een snoepje bij het verzamelpunt en dan gelijk door naar de huizen in de buurt die een buitenlamp aanhebben en een Sint Maarten briefje hebben hangen. Daardoor weten de kinderen waar ze wel en niet hoeven aan te bellen. Een uurtje later zitten de tassen vol met snoepjes, als beloning voor de Sint Maarten liedjes die ze zongen. Merijn loopt steeds enthousiast voorop, terwijl Ingmar, Flip, Okke en Kleis er achteraan sjokken.

Judo in pak

Sinds een paar weken judoot Merijn in een heus judopak, afgelopen koninginnedag op de vrijmarkt op de kop getikt, want je weet maar nooit of je zoon op judo zou willen. En nu loopt ie als een klein stoer menneke in zo'n wit pakkie rond (op de foto meest rechts). Kregen we twee weken geleden een rode slip mee, teken dat het een startend judojongetje betreft. Maar de bevestiging daarvan valt dus niet mee: met een dikke band en de slip die er dubbel omheen moet, trekt de naaimachine het niet helemaal. Resultaat: een broddelwerkje. Gelukkig heeft oma een jeansnaald op haar naaimachine, dus een dag later ligt er een witte band met keurig genaaide rode slip in de brievenbus.

En Merijn, die heeft wel lol in het judoën. De bulldozer, de houdgreep, de voorwaartse en de achterwaartse judorol. Op één jongetje na zijn het allemaal beweeglijke fysiek ingestelde jochies in de groep. We verwachten dat het ene jochie er binnenkort mee stopt.

Oven of open haard?

Omdat onze oven het heeft begeven gaan we met de kinderen even naar Nijhof in Baarn om ons wat te oriënteren op een nieuwe. Ingmar is het al snel zat en vermaakt zich al liggend en rollend op de tapijten en karpetten. Merijn blijft nog een tijdje in de buurt. Als het hem niet snel genoeg gaat heeft ie een voorstel: laten we nu geen oven kopen, maar een open haard! 'Waarom?' vragen wij. Nou, dan kunnen de zwarte pieten gemakkelijk de pakjes door de schoorsteen gooien.

In de stemming

14 november komt Sinterklaas aan in Nederland. We besluiten dit jaar de intocht in Utrecht over te slaan omdat Merijn 's ochtends moet judo-en en we 's middags bij drie vriendjes - tevens broertjes - van Merijn en Ingmar hebben afgesproken om te spelen en te eten. Met het eerste Sinterklaasjournaal achter de rug vermaken de vijf jongens zich prima en wordt de eerste verkleedpartij gehouden.

Wij kletsen gezellig bij met Rachel en Bob, de ouders van de drie jongens. Rachel werkt ook in de zorg en kent o.a. mijn eerste baas bij Revalidatie Nederland. De wereld blijkt weer klein.

Lol met Wessel

Begin november komen Wessel en Babette voor het eerst samen een nachtje bij ons logeren. Merijn is wat minder geïnteresseerd in kleine babies dan Ingmar. Hij vermaakt zich beter met Wessel. Zolang Ingmar met Babette bezig is, ontfermt Merijn zich als een echte grote broer over zijn drie jaar jongere vriendje. Fysiek zijn het twee uitersten: zo blond als Wessel is, zo donker is Merijn. Zulke blauwe ogen als Wessel heeft, zo bruin zijn de ogen van Merijn. Als M'lein en Huub de volgende dag komen, gaan we eerst met de mama's en de drie jongens nog zwemmen in het zwembad. Een groot succes en goed te doen nu Merijn zijn B-diploma heeft.

Wie A zegt, moet ook B zeggen

In de zomer A gehaald, aan het einde van herfstvakantie zwom Merijn af voor diploma B. In een week tijd heeft ie tien uur in het water gelegen om te oefenen voor z'n diploma. En met resultaat: een welverdiend diploma. Een grote fanclub was aanwezig om 'm aan te moedigen tijdens het afzwemmen: papa, mama, Ingmar, opa's en oma's en M'lein en Huub met de kinderen. Daarna gezellig met elkaar eten en kletsen en genieten van z'n afzwemkadootjes.

Waar Merijn elke les moest huilen bij het wegbrengen voor het A-zwemmen, was het deze keer groot feest. Hij wist al dat een vriendje uit z'n klas ook zou zwemmen. En op de eerste middag bleken er nog twee jongens van zijn school uit groep 3 te zijn, waarvan er één vorig jaar ook nog in zijn klas zat. Allemaal bekenden en dat maakte het een stuk leuker.

Judo

Medio oktober heeft Merijn zijn eerste judoles. Samen met zijn vriendje Ronald doen hij een proefles. Vol concentratie en enthousiasme gaat ie aan het stoeien. Ze leren o.a. de houdgreep en een judokruipbeweging. Een week later is er op school de slotavond van het project 'gezond'. De docenten hebben daarvoor o.a. een aantal judojongens uitgenodigd om met de kinderen te judo-en. Merijn zit gelijk vooraan, maar durft in eerste instantie z'n vinger nog niet op te steken. Maar als er een paar kinderen gaan die hij ook kent, pakt ie z'n kans. Het lukt natuurlijk niet echt om de grote judo-jongen om te gooien, maar hij heeft er lol in. Een extra bevestiging dat hij na de proefles judo gewoon doorgaat met judo. En zo zit Merijn op z'n eerste sport. Eens kijken hoe lang hij het gaat volhouden....

Boodschappen doen

Ik ga boodschappen doen in het winkelcentrum, Niels met de kinderen fietsen in het park. Maar als ik weg wil rijden roept Merijn dat hij met mij mee wil. Ik roep nog dat ik alleen ga en dat hij met papa naar het park gaat. Daarna fiets ik snel weg. Niels, die nog even bezig is om Ingmar z'n jas aan te doen, roept 'm ook nog na als hij alvast wegfietst dat ze met z'n drieën naar het park gaan.

Maar op dat moment weten we allebei nog niet dat Merijn dus helemaal niet naar het park fietst. Hij probeert mij in te halen. Dat lukt natuurlijk niet met z'n kleine beentjes. Tegen de tijd dat ik rustig in de bieb loop, komt Merijn op z'n fiets aan in het centrum en gaat hij mij lopen zoeken in de Albert Heijn. De hele winkel door maar hij kan me nergens vinden. Tot slot begint ie maar te huilen.

Een vriendelijke mevrouw met haar dochter ontfermen zich over hem en vragen hem waar zijn huis woont. Met z'n tweeën fietsen ze maar achter Merijn aan en een kwartiertje later staan ze bij ons voor de deur. Hij weet precies de weg naar huis. Niels is inmiddels ook weer thuis. Die heeft ruim een half uur naar Merijn lopen zoeken in het park. De schrik zit er goed in, maar het is ook prettig om te beseffen dat Merijn de weg behoorlijk goed kent en zonder problemen door Houten kan fietsen. Lang leve Houten fietsstad!

Koken in de klas

In het kader van het thema 'gezond' gaat de klas van Merijn een ochtend koken. Als hulpmoeder ben ik er ook bij. De klas wordt in vijf groepjes verdeeld. Ik maak met mijn groepje wortelcakejes, Merijn z'n club maakt pizza's. Eén van de klassemoeders heeft voor alle kinderen een kookschort genaaid. Groene voor de jongens en rood/roze voor de meisjes. Als alle gerechtjes gemaakt zijn mogen alle kinderen langs het buffet lopen met hun bordje. De appelflapjes, pizza's en fruitspiesjes vinden gretig aftrek, slecht een handje vol kinderen waagt zich aan de wortelcakejes en gevulde komkommer.

Kruimeldief

Nee, niet dat ding waarmee je kruimels van de vloer zuigt, maar onze eigen Merijn. Sinds een week of twee kan Merijn blijkbaar de neiging niet onderdrukken om dingen die hij leuk vindt bij anderen (Cars autootjes en GoGo's) daar te laten liggen. Drie keer hebben we nu geconstateerd dat hij iets bij een vriendje vandaan heeft meegenomen. Een aantal hartige woordjes met hem spreken werken onvoldoende. Ook het verplicht geven van een eigen Cars-autootje aan het vriendje van wie hij er één had meegenomen doet hem niks. Wellicht dat we komende week eens gaan proberen om iets van hem te jatten. Kijken of ie dan snapt dat het niet zo leuk is als iemand anders zomaar iets van je meeneemt.

Nog meer lekker

In een eerdere blog deed ik al melding van het feit dat Merijn Fu Yong Hai lust en dat ie er van moet niezen, zo lekker vindt ie het. Inmiddels is er een aantal nieuwe etenswaren bijgekomen, met daarbij dezelfde opmerking, maar net anders:
- meloen: ik moet er van hoesten, zo lekker vind ik het
- augurk: ik moet er van huilen, zo lekker vind ik het
- zalmvisstick: ik moet er van dansen, zo lekker vind ik het

waarop Ingmar antwoordt: ik moet er van overgeven, zo lekker vind ik het.

Weer naar school

Merijn begint de laatste week van de vakantie echt zin te krijgen om weer naar school te gaan. Dan kan ie eindelijk weer met z'n vriendjes spelen. Een week eerder is ie voor het eerst zelf op de fiets naar twee vriendjes in de buurt toegefietst, maar die bleken beiden niet thuis.

Gelukkig is er in de laatste week van de vakantie het fladderfeest. Drie dagen leuke spelletjes doen met als thema 'dromen'. Met het verhaal van Peter Pan en Kapitein Haak als achtergrondverhaal een groot succes. Drie dagen lang verkleed als piraat naar het feest, leuke waterspelletjes doen, meedoen met de indianendans en lekker springen en dansen op het liedje van Chichiwa
Samen met alle andere kinderen rent hij continu achter kapitein Haak aan om hem weg te laten gaan, door met de armen op elkaar te klappen zoals de mond van een krokodil op elkaar klapt en te zingen: 'hap, hap, krokodil'. Omdat kapitein Haak bang is voor krokodillen rent hij er steeds weer vandoor tot grote hilariteit van de ruim 130 kinderen.

Ook vermaakt hij zich uitstekend met de lego sinds we weer thuis zijn. Als beloning voor het niet meer nagels bijten krijgt hij namelijk van opa en oma een prachtige legohelikopter die hij grotendeels zelf al kan bouwen. En met de legoboerderij die Ingmar voor z´n verjaardag kreeg erbij is het ineens één groot legofeest in huis.

En dan ineens is de vakantie voorbij en gaat hij maandag weer aan de bak. Hij is bijzonder vrolijk als hij de klas binnenstapt, heeft er duidelijk echt zin in. Z'n vriendjes zijn er weer, hij heeft een nieuwe juf die hij leuk vindt dus wat wil je nog meer. Tijdens de opening van het schooljaar met het schoollied zingt hij uit volle borst mee, trots dat hij het liedje al bijna helemaal kent. Tussen de middag spreekt hij gelijk weer af met Lars. Maar Lars z'n moeder heeft bedacht om te gaan zwemmen en zo komt het dat ik na school met drie jongetjes richting het zwembad fiets, waar we Lars' moeder en zusje ontmoeten en lekker gaan zwemmen. Merijn laat Lars vol trots zien dat hij al zonder bandjes mag. Als de zwemlessen in het binnenbad zijn afgelopen sluiten ook Ronald en z'n broertjes aan. En zo is de eerste school ook nog eens een gezellige zomermiddag.

Rotsklimmen

In een prachtige speel/kinderboerderijtuin op een half uurtje van de camping bleek het prima toeven te zijn. Een waterbak met badeendjes en hengeltjes, een zwembad, een grote glijbaan, een schietbaantje, springkussen en klimmuur, allemaal elementen om Merijn volledig in z'n element te laten zijn.

Daarnaast was er ook nog mogelijkheid tot ponyrijden en om alle andere boerderijdieren te aaien. Want die liepen gewoon los over het terrein. Een vreemde gewaarwording, een geit die gewoon uit het zwembad loopt te drinken waar je eigen kinderen in aan het spelen zijn.

Het klimmen op de klimmuur ging Merijn prima af. Met een tuigje om, goed gezekerd, klom hij zo naar boven. Ook de schietbaan vond ie fantastisch: met een speelgoedgeweer met een elastiek als veer en een houten pijltje met rubberen dopje moest ie proberen een paar ijzeren kippetjes om te knallen. Maar de echte hoogtepunten bleken de badeendjes en het ponyrijden.

Zwemmen

Nu Merijn zijn A-diploma heeft, mag hij in de vakantie zonder bandjes in het zwembad. En dat vindt hij leuk! Het liefst springt hij in één keer het zwembad in, zonder zich ook maar een beetje nat gemaakt te hebben. Lekker bommetje doen! Ook onderwaterzwemmen is favoriet. Schoolslag zwemmen gaat heel goed. Op z'n rug zwemmen doet ie minder graag. Dat gaan we na de vakantie wel weer een beetje oefenen.

Ook in open water vermaakt hij zich prima. Op een aantal plekken aan de rivier staat wat stroming. Daar merk je dat hij dat nog niet gewend is. Maar hij is niet bang en vindt het geen probleem om in het best wel koude water z'n zwemkunsten te vertonen.

Lekker

Voor het eerst in een jaar tijd halen we Chinees. Met wat extra saté, kroepoek en een zak met rauwe worteltjes hopen we dat ook de kinderen wat zullen mee-eten. Nou, dat lukt. Ingmar proeft voor het eerst gebakken ei en blijkt dat lekker te vinden te vinden. Merijn blijkt dol op Fu Yong Hai, het chinese eiergerecht en een gewoon gebakken eitje. Zijn toelichting: 'Ik vind het zo lekker dat ik het er bijna van moet niezen'. Allergisch voor lekkerheid!